16 Νοεμβρη 1994.....
η πρωτη μου χρονια στην Αθηνα μετραει μολις καποιους μηνες...
εχουμε μαθημα σχεδιου στην σχολη του Πλακα απεναντι ακριβως απο την κεντρικη πυλη
του Πολυτεχνειου επι της οδου Πατησιων.....
τα οδοφραγματα & ο πανικος εχει ξεκινησει απο νωρις το πρωι...
ο παππους μου με τον οποιο συγκατοικουσα στην Πρωτευουσα μου ειπε να προσεχω..
"οι μερες ειναι δυσκολες ... δεν ειναι Θεσσαλονικη εδω..."
ξαφνικα ενω ολα ηταν ησυχα ως εκεινη την ωρα, ξεκινα οχλαγωγια, φασαρια..χαμος.
οι μολοτωφ πεφτουν βροχη .. μυρωδια καμενου εχει καλυψει τα παντα!!!
ο κοσμος στην προσπαθεια του να προστατευτει μπαινει μεσα στη σχολη
οι υπευθυνοι μας απομακρυνουν απο τα παραθυρα & τα μπαλκονια για να μην παθουμε κακο...
με τα πολλα κατεληξα σπιτι (με τα ποδια ) κατα τις 24:30 μετα απο ενα τρελο σχεδιο εξοδου απο το κτηριο της σχολης & βρηκα τον παππου σε αναμενα καρβουνα να με κατηγορει που δεν τον ειδοποιησα (δεν ειχαμε κινητα τηλεφωνα τοτε..) οτι θα αργησω...
"δεν πειραζει "του ειπα..".το εζησα & αυτο...
"αυριο θα παω εκει να τους αφησω ενα λουλουδι...να ακουμπησω την σκεψη μου για λιγο..."
τους το οφειλω & οσο ειμαι σε αυτη την πολη & περναω καθε ημερα απο μπροστα.......
